A hermit

I'm a hermit at a wild raging sea
a forlorn war zone only I can see
Hidden thoughts on lee
My toes kick the stones and the pebbles
lessening a pain that thrives and never ebbs
As the sound recalls scenes past,
downwards the beach I hurried fast
to find a prevailing wind and try, fly
like the petrels on the move to the sky

I'm a hermit at a wild lonely desert
only the baking writhing sands
as a reminder that rightly serves
as the petrel cautiously lands
on the rocks that lend a hand
to those that wander and rant

I'm the hermit one rarely sees
ragged I ain't nor do I have wise words
it's just plain old me in a foreign world
ever attempting for the pugnacious breaking free

Loathing time

I come from a long-traveled road
nowhere to go, and just feeling fine
I picked up a girl, cosy under one coat
we're staring at the skies, loathing time
and while the moon beams of memories,
the gentle river reminds us of some instabilities
A life changes, a routine rearranges

I come from a long-traveled road
no destination to follow, feeling glad
I could hop around like a welfaring toad,
eyes on a balcony of a neightbouring flat
just watching the flower bloom

I come from a long-traveled road
nowhere to go, and just feeling fine
I picked up a girl, cosy under one coat
we're staring at the skies, loathing time ...

Zoete slaap

Het druppelt zachtjes
in een land van wensen
tussen bomen dwarrelt
een vleugje lente

Het leven trippelt zachtjes
voorbij aan iedereen
het is een komen en gaan
in een zoete slaap

Stadspark beschouwingen

Het is dat ik het even niet weet
waar ik ben, hoe ik weer heet
In het stadspark dichtbij het verkeer
op een bank waar een fietser passeert
Met de zon op mijn rug
denk ik met heimwee terug
aan dingen die ik vergeten was
Een postbode belt, een hond zit vast
in zijn overdenking van de boom
Soms, weet je wel, lijkt dit alles 'n droom
wou ik dat ik wakker werd, zo opeens
tussen deze huizen van mensen en steen

Een schaduw gaat voorbij aan mijn hand
als ik terugdenk aan het groen van 't weiland
waar ik opgegroeid ben, tussen boterbloemen
die het decor kleurden en alles deden verbloemen

In de lommer van een plataan, met brede kroon
zit ik op een bank wijl het leven voorbij pendelt
net als eenieder ander is het uiterlijk vertoon
een kalmte en rust waar iedereen aan voorbij wandelt

Het is dat ik het even niet weet
waar ik ben, hoe ik weer heet
hoe jouw naam klinkt, hoe de wolken bewegen
het zijn vragen die alles bijeen vegen ...

Ardennen

Het is een terug wild-zijn
een geur van aarde, subtiel
gras tot hooi verfijnd
Ruwe handen van de stiel

Bossen overlopen dalen
Stiekeme vossen sluipen,
ver burlen van rivalen
en opgewekte harten
die deze wilde woorden bedruipen,
ze dromen van woeste gronden tarten

Soep, uit pollepels, geurt in het hout
nevelen sluieren dennen, koud
een vallende ster roept wensen op
Dauw bekleedt een laatste bloemenknop

Het is een terug wild-zijn
verborgen geesten in schaduwen
en een hartstocht, niet te luwen
voor buiten en leven, verdwenen schijn

Slechts een droom
door land omzoomd
een terug wild-zijn

Within twenty years

How will it look like
within twenty years
Flying on a bicycle
or groping in the sea
Receding hairline
and would there be
someone waiting for me
A natural wondering
of a destiny of could-be's

How will it look like
within twenty years
Hydrogen shoes
and subatomical screens
Giant tomatoes
and plastic supercities
Stiffness going up in my back
and would there be
a future looming for me
A natural wondering
of a destiny of could-be's

Got an uncle on his dying bed
far away from the land he called home
He just said; from hero to zero
and was glad he chased his dreams
He got me thinking, in a life
everything's at warp speed
so I wonder, how will it look like
within twenty years
A natural wondering
of a destiny of could-be's

Voor een schat van een nonkel, Theo, die zijn dromen najoeg.